Τα σχόλια σας  


































Περιττός Σχολιασμός


Σε αρκετές περιπτώσεις, κατά τις συζητήσεις που γίνονται στο φόρουμ, παρατηρούμε ότι ένα μέλος(ας το πούμε "δεύτερο") σχολιάζει το μήνυμα που έχει δημοσιεύσει προηγουμένως κάποιο άλλο μέλος("πρώτο"). Αυτό επιτυγχάνεται εάν πατήσει το πλήκτρο "quote" στο υπό σχολιασμό μήνυμα.


Όμως, αυτή τη χρήσιμη δυνατότητα που δίδεται, δεν θα πρέπει να την χρησιμοποιούμε αλόγιστα επιβαρύνοντας την βάση δεδομένων του φόρουμ . Γι' αυτό, όταν ένα μέλος του φόρουμ θέλει να σχολιάσει το τελευταίο -χρονικά- μήνυμα θα πρέπει να το κάνει πατώντας το πλήκτρο "Post Reply" και όχι το πλήκτρο "quote".
Η συγκεκριμένη ενέργεια θα έχει σαν αποτέλεσμα να εμφανίζεται το μήνυμα του "δεύτερου" μέλους μόνο , το οποίο εξυπακούεται ότι απευθύνεται στο αμέσως προηγούμενο μήνυμα ( ήτοι στο τελευταίο μέχρι τη στιγμή που γίνεται ο σχολιασμός).





... ουδ η τουτον τον τροπον επαιδευε τους πολιτας ωσθ’ ηγεισθαι την μεν ακολασιαν δημοκρατιαν, την δε παρανομιαν ελευθεριαν, την δε παρρησιαν ισονομιαν, την δ εξουσιαν του ταυτα ποιειν ευδαιμονιαν, αλλα μισουσα και κολαζουσα τους τοιουτους βελτιους και σωφρονεστερους απαντας τους πολιτας εποιησεν.
Ισοκράτης (436π.Χ - 338π.Χ)


Από όλες τις δημιουργίες του αρχαίου ελληνικού πνεύματος η πιο θαυμαστή είναι χωρίς αμφιβολία η γλώσσα. Ο άπειρος πλούτος της λεξιλογικής παραδόσεως, η σχεδόν απεριόριστη δυνατότητα συνθέσεως, η σημασιολογική ακρίβεια των πολυάριθμων συνωνύμων, η απλότητα του κλιτικού συστήματος των ονομάτων και ο πλούτος του κλιτικού συστήματος των ρημάτων, το εναλλασσόμενο παιχνίδι των μορίων και των προθέσεων, η διαφάνεια της λογικής και της συντακτικής δομής, το εύηχον και η μουσικότητα, τέλος, δημιούργησαν το πιο τέλειο όργανο που ο άνθρωπος έφτιαξε, για να εκφράσει τις σκέψεις του.
Και όπως η γλώσσα δημιουργήθηκε από την ανάγκη να εκφρασθεί η ανθρώπινη σκέψη, έτσι και η ίδια με τη σειρά της συνέβαλε να δημιουργηθούν απ' αυτή τη σκέψη οι λογοτεχνικές μορφές με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους: σκέπτεται κανείς τα Ελληνικά της ποίησης, σ' όλη την ποικιλία της. Και κατόπιν τα Ελληνικά της φιλοσοφίας και της ιστορίας, της ρητορικής, της αφήγησης και του μυθιστορήματος, της γραμματικής και της φιλολογίας, της ιατρικής και των μαθηματικών, της αστρονομίας και της φυσικής, της ζωολογίας και της βοτανικής, της γεωγραφίας και της εθνογραφίας, της θεολογίας. Πλευρές της σκέψεως, τις οποίες, μαζί με άλλες ακόμη, η Ελλάδα αποκάλυψε στην ανθρωπότητα σε μορφές που έμειναν βασικές.
Γι' αυτό η εκφραστική δύναμη της αρχαίας ελληνικής γλώσσας παρέμεινε ενεργή και ζωντανή σε όλες τις γλώσσες του πολιτισμού.
Raffaele Cantarella, La letteratura greca classica, Firenze 1967



"Η τέχνη του πολέμου" : Εγχειρίδιο για στρατηγούς, οδηγός επιβίωσης για την ζούγκλα της καθημερινότητας μας και κυρίως ένα ευαγγέλιο για τους απανταχού managerίσκους.


Κάθε πόλεμος βασίζεται στο δόλο. Αν λοιπόν είμαστε ικανοί να επιτεθούμε, πρέπει να φαινόμαστε ανίκανοι. Όταν βρισκόμαστε κοντά πρέπει να κάνουμε τον εχθρό να πιστέψει ότι είμαστε πολύ μακριά. Όταν είμαστε πολύ μακριά πρέπει να τον κάνουμε να πιστέψει ότι βρισκόμαστε κοντά.


Να προσφέρεις δολώματα για να δελεάζεις τον εχθρό. Προσποιήσου αταξία και σύντριψε τον. Όταν ο εχθρός είναι σίγουρος σε όλα τα σημεία να είσαι έτοιμος να τον αντιμετωπίσεις.


Αν υπερέχει σε δυνάμεις τότε απέφυγε τον(Μολών Λαβέ ; ... ! ).


Αν ο αντίπαλος σου είναι ευέξαπτος προσπάθησε να τον προκαλέσεις. Προσποιήσου ότι είσαι αδύναμος για να ερεθίζεις την αλαζονεία του. Όταν θέλει να συγκεντρωθεί, τότε μην τον αφήνεις σε ησυχία.


Όταν οι δυνάμεις του είναι ενωμένες, τότε διάλυσε τις (Διαίρει και βασίλευε ... ). Να του επιτίθεσαι όπου είναι απροετοίμαστος και να εμφανίζεσαι εκεί που δεν σε περιμένουν.


Για να έχεις ντόπιους κατασκόπους, πρέπει να εξασφαλίσεις τις υπηρεσίες των κατοίκων μίας περιοχής. Στη χώρα του εχθρού πρέπει να μεταχειρίζεσαι καλά ορισμένους ανθρώπους, ώστε να τους κερδίσεις και να τους χρησιμοποιήσεις ως κατασκόπους.


Μπορεί να είναι άνθρωποι με αξία που όμως υποβαθμίζονται, εγκληματίες που εκκρεμούν καταδίκες εις βάρος τους, παλλακίδες που διψούν για χρυσάφι, άνδρες δυσαρεστημένοι γιατί κατέχουν κατώτερες θέσεις ή παραγκωνίστηκαν κατά την διανομή αξιωμάτων, άλλοι που θέλουν να ηττηθεί η πλευρά τους γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα έχουν την ευκαιρία να δείξουν το ταλέντο τους και τις ικανότητες τους, άστατοι τυχοδιώκτες που θέλουν να έχουν καλές σχέσεις και με τις δύο πλευρές. Εκπροσώπους των παραπάνω κατηγοριών πρέπει να αναζητάς με μυστικότητα, κάνοντας πλούσια δώρα, να τους παίρνεις με το μέρος σου.


Επιπλέον, θα μπορείς εύκολα να διαταράζεις την αρμονία και να δημιουργείς ρήγματα ανάμεσα στον ηγέτη και στους υπουργούς του.


Σουν (Βου) Τζου - "Η τέχνη του πολέμου"
Κινέζος στρατηγός και φιλόσοφος της εποχής του Περικλή του Αθηναίου.



Oι βασιλεις, αποβαλοντες την ρωμαικην γλωσσαν, διετελουν ελληνιζοντες.

Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος




Οι Έλληνες ενίκησαν τους Πέρσες.

Κοράνι (την περίοδο των πολέμων μεταξύ Ηρακλείου και Περσών)




...απανταχου καλουσιν Ελληνας τους Ελληνας το γενος υπηκοους του ρωμαικου κρατους.

Νικηφόρος Γρηγοράς




Το δε την Πολιν σοι δουναι, ουτ΄ εμον εστιν ουτ΄ άλλου των κατοικουντων εν ταυτη. Κοινη γαρ γνωμη παντες αυτοπροαιρετως αποθανουμεν και ου φεισομεθα της ζωης ημων.

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος




...τη ελληνιδι διαλεξομαι σοι διαλεκτω, ην και ησπασαμην η το αναπνεειν.

Θεώδορος Β' Λάσκαρις




...τα των Ελλήνων συγγράμματα μεταχειριζόμενα.

Άννα Κομνηνή - Απόσπασμα περιγραφής εκπαιδευτηρίου ορφανών




Υποτασσόμεθα αγογγύστως εις το θέλημα του Κυρίου. Θα πέσωμεν όμως ως αυτοκράτορες και ως Έλληνες.

Θεοδώρα Φραντζή - Η πτώσις της Κωνσταντινουπόλεως(1454)




Εκεί οπούφκιαχνα τις θέσεις εις τους Μύλους ήρθε ο Ντερνυς(Δεριγνύ) να με ιδή. Μου λέγει.
"Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες. Τι πόλεμον θα κάνετε με τον Μπραϊμη αυτού;"
Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσεις κι' εμείς, όμως είναι δυνατός ο θεός όπου μας προστατεύει. Και θα δείξωμεν την τύχη μας σ' αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραϊμη, παρηγοριόμαστε μ' ένα τρόπον, ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους.
Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν. Κι όταν κάνουν αυτήνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν"

Μακρυγιάννης





Το ευδαιμον το ελευθερον, το δ ελευθερον το ευψυχον.

Περικλής




Αδυνατον οικεισθαι πολιν ανευ δικαιοσυνης και πολιτικης αρετης.

Αριστοτέλης




Μεγα το της θαλασσης κρατος.

Θουκυδίδης




Συν Αθηνα και χειρα κινει.

Αίσωπος




Πενιαν φέρειν ου παντος αλλ' ανδρος σοφου.

Μένανδρος




Εργον δ' ουδεν ονειδος, αεργιη δε τ' ονειδος.

Ησίοδος




Οστις νεμει καλλιστα την αυτου φυσιν, ουτος σοφος πεφυκε προς το συμφερον.

Ευριπίδης






Aλφάβητο Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας


Γράμμα Προφορά
Α "α"
Β "μπ"
Γ "γκ"
Δ "ντ"
Ε "(χ)ε"
Ζ "ζ"
Η "εε"
Θ "θ"
Ι "ι"
Κ "κ"
Λ "λ"
Μ "μ"
Ν "ν"
Ξ "ξ"
Ο "ο"
Π "π"
Ρ "ρ"
Σ "σ"
Τ "τ"
Υ "υ"
Φ "φ"
Χ "χ"
Ψ "ψ"
Ω "οο"
F (*) "β"
j (*) "ι"

*: Γράμματα τα οποία περιελάμβανε αρχικά το ελληνικό αλφάβητο.

F: βαυ ή δίγαμμα


j: γιοτ. Γράμμα του οποίου το σύμβολο δεν σώζεται και γι' αυτό συμβολίζεται με το λατινικό "j".